Al zo lang ik in 's-Heerenbroek woon, wordt mijn horizon aan de westkant bepaald door het hoekige silhouet van het veerhuis. Het huis staat op de dijk. De dijk die afgelopen winter z'n best nog zo moest doen om de Gelderse IJssel binnen 'de poorten' te houden. Wat een water, wat veel en hoe hoog wel niet. Vanaf de dijk kijkt het veerhuis neer op de IJssel. In haar ramen weerspiegeld zich al tientallen jaren een landschap wat niet af laat te veranderen. Weerspiegeld, zacht trillend door het motorgeronk, de aken die soms van zo ver komen. Traag, mild knorrend, langs tjoekend. Van links naar rechts en vise versa. Snel afstrooms, maar traag weer op. Met namen als: 'de Hoop', 'Constance' of 'de Noordster'. Het huis beziet de witte zeilen van hoogzomer, onder zware optorenende cumulus wolken.

meer