Een van de jaarlijks terugkerende feestelijke perioden heet vakantie te zijn. Iedereen, bijna iedereen, kijkt er rijkhalzend naar uit. Vakantie. Ik ken mensen, met een klaarblijkelijk geringe werkmotivatie die, wanneer je ze erover aanspreekt; "Joop, hoe lang nog?", op de dag en het uur kunnen antwoorden wanneer ze gaan. Joop fluistert: "162 dagen, 6 uur en 18 minuten, en na die van deze week nog maar 24 vergaderingen"....
Dan vertrekt Joop. Al jarenlang naar Finland. Daar vind Joop het geluk waar hij gedurende al die stoffige vergaderingen naar wegdroomt. Waar hij een heel jaar hunkering en ergernis wegvist, wandelt en vogelt. Joop komt dan ook altijd bekaf terug van vakantie. Uitgemergelt, versleten, met blaren en met door grote snoeken stukgebeten handen, of andere lichaamsdelen. Z'n vrouw Do ziet er, na 6 weken camperen of ander opgedrongen overleef optimisme, altijd nogal verfomfaaid uit. Wat grouw. De kinderen lijken blij dat ze weer naar school kunnen.

meer